شاهنامه اثر حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی، حماسهای منظوم دربرگیرندهٔ نزدیک به ۶۰٬۰۰۰ بیت و یکی از بزرگترین و برجستهترین سرودههای حماسهای جهان است که سرایش و ویرایش آن گنجینه، دستآورد دست کم سی سال رنج و تلاش خستگیناپذیر این سخنسرای بزرگ ایرانی است.
بسی رنج بردم در این سال سی عجم زنده کردم بدین پارسی
هنگامی که زبان دانش و ادبیات در ایران زبان عربی بود، فردوسی با سرودن شاهنامه با ویژگیهای هدفمندی که داشت زبان پارسی را زنده و پایدار کرد.فردوسی هنگامی شاهنامه را سرود که زبان پارسی دچار آشفتگی بود و او از ماندگار شدن این آشفتگی و افزونی آن جلوگیری کرد. فردوسی در سرودن شاهنامه بیشتر از پارسی سره بهره برده و شمار واژگان عربی در شاهنامه ۸۶۵ واژه است.
شاهنامه بزرگترین کتاب به زبان پارسی است که در همه جای جهان مورد توجه قرار گرفته و به همهٔ زبانهای زندهٔ جهان بازگردانی شدهاست.
بر حسب وظیفه و زنده نگاه داشتن این میراث ملی تصمیم دارم در اندازه و توان خود ، داستان هایی به نثر از شاهنامه را در این وبلاگ قرار دهم . امیدوارم در ایجاد انگیزه و اشتیاق برای خوانندگان این داستانها جهت تهیه و مطالعه بیشتر و دقیقتر این اثر ماندگار سرزمینم موثر باشم .